Leuk nieuwtje: vaste columnist bij RTL-Z

Vanaf juni ben ik vaste columnist voor RTL-Z. Daar mag ik elke twee weken schrijven over alles wat me opvalt, inspireert of juist dwarszit. M’n eerste column is inmiddels van anderhalve maand geleden en het schrijven bevalt me goed. 🙂

Column gaat viraal

M’n doel met de stukken: lezers aan het denken zetten, juist als het gaat om iets wat voor hen zo vanzelfsprekend is dat ze er normaal gesproken helemaal niet over nadenken. Extra leuk is als je de bevestiging krijgt dat dat gelukt is: de laatste column ging viraal en is inmiddels bijna 1.500 (!) keer gedeeld op de sociale media. Onderwerp: De stuitende hypocrisie van onze collectieve verontwaardiging.

Hier een passage uit de column:

Je kunt namelijk best discussiëren over wat je wel of niet moet opschrijven, en hoe. Maar dát is niet waar Ajarai uiteindelijk op werd aangevallen. Ze werd vooral veroordeeld op wat ze wel of niet voelt, met de woedende meute als gedachtepolitie. Of liever: emotiepolitie. Wij bepalen met z’n allen wel wat jij moet voelen. En voel je dat niet? Dan rot je maar lekker op.

Zo, het volkstribunaal heeft gesproken.

“Ik moet bekennen: op emotioneel niveau doet het me niets.” Dat schreef Ajarai in haar column. Een kleine gedachteoefening: wat was er gebeurd als deze passage niet 298 MH17-slachtoffers betrof maar 300.000 burgerdoden in Syrië?

Nul ophef, waarschijnlijk. Sterker nog: veel lezers hadden zich waarschijnlijk in haar gevoel herkend.

De hele column lees je hier.

Overzicht van alle columns

Hier een overzicht van alle columns:

  1. Beste media, stoer tegen scholieren? Dan ook tegen Trump
  2. Vacature: Opiniemaker (v/m) die nuance voor mietjes vindt
  3. Regel 1: praat niet over regels
  4. De stuitende hypocrisie van onze collectieve verontwaardiging

Tips bij RTL-Z: zó geef je een goede speech

Leuk nieuwtje: voor RTL-Z mag ik het komende jaar filmpjes maken met praktische overtuigtips. De eerste serie van zes filmpjes gaat over speechen.

Oogcontact bij speeches

Een van de grootste valkuilen bij een uitgeschreven speech is dat je als spreker geneigd bent om bij de laatste woorden alvast naar je blaadje te kijken. Dat is KILLING voor je impact.

Daarom hier alvast de eerste tip.

Pingelen op de piano: m’n eerste lezing van achter de concertvleugel

In februari kreeg ik een bijzonder telefoontje. “Lars, we willen graag dat je een lezing bij ons geeft. We hebben één voorwaarde: dat je dat doet van van achter een concertvleugel.” Slik. Want ja, ik heb vijftien jaar fanatiek piano gespeeld (van m’n vijfde tot m’n twintigste). Maar dat is inmiddels alweer vijftien jaar geleden.

“Dan ga je maar weer oefenen”

Hoe wist deze klant, Fred-Anton Knoop van sociëteit De Vereeniging, nu dat ik goed piano kan spelen? Dat had hij gelezen op m’n LinkedIn-profiel. En laat er op die sociëteit nou een geweldige vleugel staan: een Steinway & Sons, om precies te zijn. De laatste die op deze vleugel een concert had gegeven, was niemand minder dan de wereldberoemde pianist Lang Lang. Ik twijfelde nog even. “Ik kan niet meer zo goed spelen als vroeger,” temperde ik de verwachtingen. Maar Fred-Anton was resoluut: “Dan ga je maar weer oefenen.”

En zo geschiedde! Op 22 maart gaf ik een lezing van achter een concertvleugel. Het onderwerp: zó krijgt je verhaal impact. Met vijf concrete lessen aan de hand van een pianostuk. Het was flink buiten m’n comfortzone (spannend!) en niet elk stuk ging foutloos, maar het smaakt absoluut naar meer. De reacties waren erg positief.

Repertoire

Deze stukken heb ik gespeeld:

  • Jurriaan Andriessen / Drie Dansen. Les: zet je publiek centraal. In dit geval dus door een lezing in Den Haag te beginnen met een componist die een groot deel van z’n leven in Den Haag heeft gewoond. De dansen zijn niet zo bekend (je vindt ze bijv. niet op Spotify) dus verdienen absoluut een breder publiek.
  • Schubert / Impromptu Op. 90 No. 3. Les: zo zorg je dat een verhaal sprankelt. Want als er iets sprankelt, dan is het wel deze impromptu. Nog steeds één van m’n favoriete stukken achter de piano.
  • Ernesto Nazareth / Odeon. Les: haal inspiratie uit verschillende vakgebieden. In dit geval: van klassieke retorica tot moderne neurowetenschap. Nazareth liet zich inspireren door zowel jazz als Chopin, wat je terughoort in deze prachtige Braziliaanse tango.
  • Frédéric Chopin / Waltz No. 7 in C Sharp Minor (Op. 64 No. 2). Les: alles wat je moet weten over de virtuositeit van het framen. Subtiele veranderingen kunnen enorme veranderingen teweegbrengen. Dit is één van m’n favoriete stukken van Chopin. Klink op de link hierboven voor de uitvoering door Horowitz.
  • Scott Joplin / Maple Leaf Rag. Les: wat iedere spreker moet weten over ritme en cadans. We hebben hier gekeken hoe een spreker als Barack Obama z’n publiek in vervoering brengt met het juiste ritme en over de overeenkomsten tussen zijn teksten en Vondel en Shakespeare. En met Scott Jopin sluit je een lezing natuurlijk wel krachtig af.

Dus als iemand nog ergens een Steinway & Sons of Bösendorfer heeft staan, dan houd ik me aanbevolen voor een lezing van achter de vleugel. 😛

What the Hague?! – framing tijdens campagnes

What The Hague: Lars Duursma

Op dit moment zendt NTR een heel aardig programma uit over campagnevoeren: What the Hague?! Oud-kamerlid Myrthe Hilkens behandelt alle elementen van een politieke campagne die normaal gesproken voor de kijker verborgen blijven. Ik mocht in de uitzending van 23 februari wat zeggen over de impact van framing.

Bekijk hieronder het hele fragment:

Tweede druk ‘De beste toespraken van Barack Obama’

Leuk nieuws van m’n uitgever: er komt binnen een maand na lancering een tweede druk van ‘De beste toespraken van Barack Obama’. De eerste druk was 4.000 exemplaren en die gingen als warme broodjes over de toonbank. Dank dus aan al die liefhebbers van het gesproken woord die het boek massaal kochten! Het boek hoort op dit moment zelfs bij de best verkochte boeken van Nederland.

Wil je het boek in huis halen? Het ligt in grote stapels bij alle AKO’s en Bruna’s. Maar je kunt het natuurlijk ook bestellen bij Uitgeverij Balans of een van de vele online winkels (BOL.com, Managementboek etc). Wil je er tien of meer afnemen? Neem dan even contact op!

Een uur lang op de radio over m’n passie voor speeches

Vanavond heb ik voor het eerst Deens gesproken op de radio! Nou ja, een paar zinnen dan. Er zijn niet zo veel mensen die het weten, maar ik ben half-Deen. Inderdaad: vandaar ook de naam Lars. Op Radio 5 werd ik een uur lang geïnterviewd door Henkjan Smits (bekend van de X-factor) en Elles de Bruin. Het werd een persoonlijk en gezellig gesprek over m’n achtergrond, over speeches en ja, ook over Donald Trump. We hebben verder stilgestaan bij de overeenkomst tussen klassieke symfonieën en de speeches van Barack Obama.

Ik heb de muziek ertussenuit geknipt, dan blijft er een half uur over. Veel luisterplezier!

Lars Duursma bij Jinek over inauguratie Trump

Bij Jinek gaf ik een retorische analyse van de inauguratiespeech van Donald Trump. Het volledige item kun je hieronder terugkijken.

Trump speechte vooral voor de eigen parochie

NRC - Trump speechte vooral voor de eigen parochie

“De tijd van loze woorden is voorbij,” zo sprak Trump aan het slot van zijn inaugurele rede. Toch bestond zijn speech uit vooral veel geschreeuw en weinig wol.

Gepubliceerd door NRC op 21 januari 2017

Amerika weer geweldig, maar hoe?

Dat Donald Trump Amerika weer geweldig wil maken, wisten we al een tijdje. De grote vraag bleef altijd: hoe dan precies? Wie verwachtte dat de president tijdens zijn inauguratierede hier meer helderheid over zou verschaffen, kwam bedrogen uit.

Lees meer

Voorbeschouwing: alle inaugurele redes lijken op elkaar

Er zijn grote overeenkomsten tussen de inauguratieredes die in het verleden werden uitgesproken. Presidenten overdrijven de problemen om later succes te claimen. En altijd komen The Founding Fathers voorbij.

Gepubliceerd in NRC Handelsblad op 20 januari 2017

Tijd voor MAX: analyse van persconferentie Trump

Lars Duursma bij Tijd voor MAX

Bij televisieprogramma Tijd voor MAX mocht ik een analyse verzorgen van de afscheidsspeech van president Barack Obama. En wat wel bijzonder was: tijdens de uitzending gaf Donald Trump een belangrijke persconferentie die ik live van commentaar mocht voorzien. Helemaal toevallig was de timing van die persconferentie niet: Trump probeerde zo te voorkomen dat het al te lang over de speech van z’n voorgang zou gaan.

Bekijk deel 1

Bekijk deel 2